Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2019

Cold Ground

Cold Ground


Η ταινία Cold Ground είναι μια ταινία τρόμου που ανήκει στην κατηγορία found footage. Πολλοί στο άκουσμα found footage τρέχουν να κρυφτούν μακριά και όχι άδικα, καθώς το συγκεκριμένο είδος έχει πάρει τα ηνία εδώ και χρόνια για τις πιο αδιάφορες αλλά κυρίως φτηνιάρικες και κακές ταινίες τρόμου και όχι μόνο. Οι κακές ταινίες found footage, είναι για να κόβεις τις φλέβες σου, να ανασταίνεσαι και μετά να πέφτεις από τον Ισθμό της Κορίνθου με το κεφάλι και μετά...repeat. Οι καλές όμως γράφουν ιστορία και είναι μια ξεχωριστή εμπειρία που καμία άλλη ταινία τρόμου δεν μπορεί να προσφέρει. Η συγκεκριμένη ταινία ανήκει κάπου στην μέση, με τα αναμενόμενα κλισέ του είδους αλλά και αρκετά καλά στοιχεία, την κάνουν να ξεπερνά την μετριότητα.


Η ταινία διαδραματίζεται την δεκαετία του 1970, όπου κινηματογραφιστές και επιστήμονες, αναλαμβάνουν δράση ώστε να εξερευνήσουν κάποια ανεξήγητα φαινόμενα στα παγωμένα και απόμακρα βουνά της ανατολικής Γαλλίας. Τα ανεξήγητα αυτά φαινόμενα αφορούν την εξαφάνιση, διαμελισμό και αφαίμαξη ζώων κάτι που γίνεται η αφορμή για επιστήμονες από διάφορα πανεπιστήμια και χώρες της Ευρώπης, μαζί με τους κινηματογραφιστές να συνθέσουν την ερευνητική ομάδα που θα προσπαθήσει να ρίξει φως σε αυτό το μυστήριο. Οι φόβοι για κάποια επιδημία ανάμεσα στα ζώα και το ξέσπασμα αυτής στις γύρω περιοχές, κάποια ραγδαία και ακραία αλλαγή στο περιβάλλον αλλά και η υποψία για ανίερες τελετουργίες κάποιας ομάδας, καθώς πολλά ζώα βρέθηκαν διαμελισμένα με χειρουργική ακρίβεια, είναι ένα λογικό σενάριο με ρεαλιστική προσέγγιση τουλάχιστον για εμάς τους θεατές, που δεν θα πονέσουν τα μυαλά μας στο γιατί όλα αυτά κινηματογραφούνται. Το σενάριο είναι αρκετά καλό και στο ξεκίνημα της ταινίας η πλευρά των επιστημόνων, προσπαθεί κάνοντας εικασίες, να μας παρουσιάσει με τα μέχρι τώρα διαθέσιμα στοιχεία που έχουν, ότι κάποιος άγνωστος ιός ή βακτήριο που επηρεάζεται από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και το λιώσιμο των πάγων, βγήκε παγανιά και θερίζει σάρκες ζώων. Από την άλλη πλευρά, οι κινηματογραφιστές βρίσκονται εκεί για χάρη ενός Γαλλικού καναλιού ώστε να γυρίσουν ντοκιμαντέρ.

Αν και η ταινία κυκλοφόρησε το 2017, υποτίθεται ότι διαδραματίζεται κάπου στο 1970 με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται αρκετά εφέ παλαίωσης της εικόνας όπως κωλότριχες και πουτσότριχες να πετάγονται από την οθόνη σας, ξεθωριασμένα χρώματα, μπόλικοςθόρυβος” κτλ. Μπορεί η ποιότητα της εικόνας και ήχου για φορητή κάμερα της δεκαετίας του 70 να είναι εντελώς μη ρεαλιστική καθώς όλα ακούγονται και φαίνονται πεντακάθαρα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει γίνει αρκετά αξιόλογη δουλειά στον τομέα αυτό. Για found footage ευτυχώς η κάμερα δεν παίζει δεξιά και αριστερά σαν τρελή για αρκετά μεγάλη διάρκεια εκτός βέβαια προς το τέλος, κάτι που είναι αναμενόμενο. Σκηνοθετικά δεν είναι και άσχημη καθώς σε αυτό παίζει μεγάλο ρόλο το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον.
 
Τα φύλλα θροιζουν στους ήχους των Burzum
Για σενάριο που υποστηρίζει ότι όλα αυτά γίνονται για το γύρισμα ντοκιμαντέρ, λείπουν εντελώς οι λήψεις εκείνες που θα έβαζαν τον θεατή στο κλίμα, όπως τα ανοιχτά πλάνα ενός μακρινού χιονισμένου βουνού, κάποια χαράδρα ή κάτι που θα έμοιαζε με ντοκιμαντέρ ή τουλάχιστον όσες από αυτές τις λήψεις υπάρχουν, έχουν διάρκεια λίγων δευτερολέπτων και είναι προς το τέλος και είναι κάτι που θα τράβαγε ο καθένας και όχι ένας έμπειρος κινηματογραφιστής. Από την άλλη, το σενάριο και οι χαρακτήρες είναι αρκετά καλογραμμένοι. Οι ερευνητική ομάδα χρειάζεται να διανύσει μια απόσταση τριών ημερών μέσα από πυκνό δάσος και χιόνι. Κάθε φορά που κάνουν στάση το βράδυ για ξεκούραση, οι πιο έμπειροι της ομάδας, δίνουν οδηγίες επιβίωσης στους “νουμπάδες” κάτι αρκετά ρεαλιστικό και πιστικό για την συγκεκριμένη περίσταση που δίνει βάθος στους χαρακτήρες κάτι σπάνιο για ταινία του είδους και δεν σπαταλάει τον χρόνο μας με θεωρίες για μεγάλα τριχωτά πλάσματα, εξωγήινους, wendigo κτλ.

Τι κοιτάς ρε;
Όσο περνάνε οι ώρες και οι μέρες, δεν είναι μόνο η κούραση και το ακραίο περιβάλλον που καταβάλει τους ερευνητές αλλά και τα διάφορα ανεξήγητα φαινόμενα που εντείνονται σε ένταση μέρα με την μέρα. Σκόρπια κόκαλα ζώων, άγνωστα ίχνη, διαμελισμένα και ραδιενεργά κουφάρια αλλά και τρομαχτικοί ήχοι μέσα στην νύχτα, δημιουργούν μια σταδιακά καλή και βαριά ατμόσφαιρα για εμάς σαν θεατές, ενώ ταυτόχρονα αποσυντονίζει τους έμπειρους επιστήμονες και όχι μόνο, που μπροστά πλέον στο άγνωστο δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν. Από την στιγμή που ξεκινάει η δράση, όλα τα κλισέ του συγκεκριμένου είδους κινηματογράφησης κάνουν την εμφάνιση τους, με το αιώνιο ερώτημα που ποτέ δεν κατάφερε κανένας να απαντήσει είναι, γιατί συνεχίζει ο κάμεραμαν να τραβάει βίντεο. Η απάντηση του στυλ “τραβάω γιατί ο φωτισμός δουλεύει μόνο όταν η κάμερα γράφει” προκαλεί απλά γέλιο όταν η κάμερα συνεχίζει και γράφει ενώ είναι μέρα και υποτίθεται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο. Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ. Η δράση είναι λίγο πολλή αυτή που έχουμε δει σχεδόν σε όλα τα found footage, με αρκετά jumpscares, μπόλικο τρέξιμο με την κάμερα στο χέρι, κλάψες και ουρλιαχτά και σταδιακά ένας προς ένας να μας αποχαιρετά από την ομάδα.
 
Δεν λείπει το gore και οι μακάβριες σκηνές με τα παγωμένα πτώματα ζώων και ανθρώπων να είναι όλα τα λεφτά. Σε γενικές γραμμές είναι καλή ταινία για found footage, ξεπερνά ελαφρώς την μετριότητα αλλά δυστυχώς πάσχει από τις ασθένειες ταινιών του είδους. Για όσα βήματα κάνει μπροστά, σχεδόν άλλα τόσα κάνει πίσω. Ξεκινά βάζοντας τις βάσεις για ένα καλό σενάριο, το αναπτύσσει ταυτόχρονα μέσα από ρεαλιστικούς χαρακτήρες και αντιδράσεις αυτών έως ένα σημείο χωρίς να αναλώνεται με μύθους για τέρατα, διαβόλια και τριβόλια και λίγες σκηνές αργότερα πέφτει στην παγίδα των χιλιοειπωμένων σκηνών δράσης με φτηνά “ξαφνιάσματα” και κάμερα που θα σε κάνει να θέλεις να βγάλεις τα σωθικά σου. Ακόμα και όταν ξεκινά η δράση, δεν βλέπεις πουθενά την έκπληξη ή ακόμα και απόγνωση των χαρακτήρων σε σχέση πάντα με αυτά που αντιμετωπίζουν. Οι νυχτερινές λήψεις σε φυσικό περιβάλλον κλέβουν την παράσταση και θα σας κάνουν να παγώσετε και εσείς μαζί με τους πρωταγωνιστές. Τα εφέ παλαίωσης του φιλμ είναι υψηλού επιπέδου και πειστικά, η υποκριτική ικανότητα ικανοποιητική χωρίς να ξεχωρίζει κάποιος ηθοποιός και η ατμόσφαιρα είναι το καλύτερο στοιχείο της ταινίας. Αν θέλετε κάτι για περάσετε την ώρας σας, δείτε την.

Βαθμολογία 6

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου