Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019

An elephant sitting still

An elephant sitting still


Στην περιοχη Μανζούλι, υπάρχει ένας ελέφαντας που στέκεται ακίνητος και αδιαφορεί για τον κόσμο γύρω του. Η ταινία An elephant sitting still, είναι ένα Κινέζικο δράμα του 2018, σε σκηνοθεσία, σενάριο και μοντάζ από έναν και μόνο άνθρωπο, τον Hu Bo, ο οποίος λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας, αυτοκτόνησε σε ηλικία 29 ετών. Η ταινία παρουσιάζει διαφορετικές ιστορίες από απλούς, καθημερινούς ανθρώπους διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων της Κινεζικής κοινωνίας.


Η ταινία μας ξεκινάει με μια μικρή αφήγηση για τον Ελέφαντα της Μανζούλι, σε συζήτηση μεταξύ ενός ζευγαριού στην κρεβατοκάμαρα, μάλλον μετά το σεξ. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, περνάμε στο σπιτικό μιας φτωχής οικογένειας, όπου τα προβλήματα ξεκινάνε από το πρωί και συγκεκριμένα στο πρωινό και φτωχικό τραπέζι, όπου ο (μάλλον) αλκοολικός πατέρας ξεσπά πάνω στον γιο του. Τα προβλήματα της οικογένειας είναι πολλά. Ζούνε με δωροκάρτες και όχι μόνο στα όρια της φτώχειας, σε ένα μικρό διαμέρισμα χωρίς θέρμανση, με τον πατέρα όχι μόνο άνεργο αλλά και με το ένα πόδι στον γύψο, με τον γιο να γίνεται καθημερινά ο σάκος του μποξ για όλους μέσα στο σπίτι αλλά πιο πολλή από τον μονίμως τσαντισμένο πατέρα του, όπου τον κατηγορεί για τα πάντα, ακόμα και για την άσχημη μυρωδιά η οποία έρχεται από τα σκουπίδια έξω από το σπίτι.

Η μάνα σε μια γωνιά στέκεται σιωπηλή, λες και βγήκε από Ελληνική ταινία του 1960 και δείχνει συμπαράσταση και κατανόηση στον παιδί της όταν βρίσκονται μόνοι τους και όχι μπροστά στον πατέρα/σύζυγο της. Ο μικρός, παιδί του γυμνασίου τα δέχεται όλα αυτά σιωπηλά και δεν είναι το μόνο του πρόβλημα καθώς και στο σχολείο, η παρενόχληση από μεγαλύτερα παιδιά είναι καθημερινή περιπέτεια. Το “μπούλινγκ” έχει τόσο μεγάλη επίδραση στον πιτσιρικά, όπου τον φτάνει σε σημείο να κουβαλάει μαζί του αυτοσχέδια όπλα αλλά και κανονικό πιστόλι.

Η τρίτη ιστορία αφορά ένα ζευγάρι με παιδί, όπου φιλοξενεί και τον ηλικιωμένο πατέρα της κόρης ή του γιου δεν κατάλαβα, όπου αποφασίζουν να κάνουν μια δραστική αλλαγή στην ζωή τους, αγοράζοντας ένα διαμέρισμα σε καλύτερη περιοχή από αυτή που μένουν τώρα. Το πρόβλημα είναι όμως ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά λόγο του επιπλέον κόστους που επιβάλει η φιλοξενία του ηλικιωμένου πατέρα και του προτείνουν να τον κλείσουν σε γηροκομείο. Όπως και το παιδί στην άλλη ιστορία, ο ηλικιωμένος πατέρας ακούει και δέχεται σχεδόν σιωπηλός τους ανθρώπους και τα πράγματα γύρω του να εξελίσσονται και να διαδραματίζονται σαν ο ίδιος να είναι μια μαριονέτα στα χέρια όχι αγνώστων αλλά κοντινών ανθρώπων και μάλιστα συγγενών. Στη συγκεκριμένη ιστορία παίζει μεγάλο ρόλο και το περίεργο πολιτικό-κοινωνικό σύστημα της Κίνας, που αφορά την καθημερινότητα των πολιτών με περίεργους για εμάς νόμους, όπως η απαγόρευση μάθησης σε όλους ανεξαιρέτως κοινωνικού στρώματος και τάξης, πέρα από το σχολικό πλαίσιο και πως αυτά επηρεάζουν την καθημερινότητα και τις σχέσεις των ανθρώπων.

Επιστρέφουμε στην πρώτη μας ιστορία και στο ερωτευμένο ζευγάρι, όπου μαθαίνουμε ότι όχι μόνο είναι “παράνομο” αλλά και πάνω στην κρεβατομουρμούρα, χτυπάει η πόρτα και εμφανίζεται ο σύζυγος της λεγάμενης. Ο σύζυγος ανακαλύπτει τον εραστή, συνειδητοποιεί τι παίζει και βουτάει από το παράθυρο μπροστά στα μάτια του εραστή τρέποντας τον σε άταχτη φυγή. Σε αυτό το σημείο, νέες ιστορίες και χαρακτήρες κάνουν την εμφάνιση τους. Όλοι οι χαρακτήρες και τα γεγονότα, διαδραματίζονται στην ίδια πόλη, στην ίδια κοινωνία όπου οι περισσότεροι είναι άγνωστοι μεταξύ τους. Οι πρωταγωνιστές περνάνε ο ένας δίπλα από τον άλλο χωρίς ο καθένας να ξέρει τι κρύβει ο άλλος μέσα του.

Σε αυτό το σημείο να πούμε για την εκπληκτική σκηνοθεσία και ατμόσφαιρα της ταινίας. Το An elephant sitting still είναι μια ταινία τεσσάρων ωρών, με τεράστια σε διάρκεια συνεχόμενα πλάνα χωρίς κόψιμο μεταξύ τους, άλλα στάσιμα και κοντινά που επικεντρώνονται στα πρόσωπα και αντιδράσεις των πρωταγωνιστών και άλλα όπου ακολουθούν τον χαρακτήρα και πάλι επαναλαμβάνω χωρίς κόψιμο, σε διάφορες καταστάσεις της καθημερινότητας του. Η ταινία εναλλάσσετε μεταξύ των ιστοριών και πρωταγωνιστών και σταδιακά, με αργούς και βασανιστικούς ρυθμούς, βλέπουμε τα βιώματα και τις επιπτώσεις αυτών στους ανθρώπους. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων, παλεύουν ο καθένας ξεχωριστά με τους δαίμονες του ενώ εμείς παρακολουθούμε μια σταδιακή κλιμάκωση, πάντα με την ζυγαριά να γέρνει προς το τραγικό και δραματικό μέρος, της ψυχοσύνθεσις των χαρακτήρων, των σχέσεων μεταξύ φίλων και συγγενών και όλα αυτά σε μια κοινωνία με τα καλά και τα κακά της να παίζουν μεγάλο ρόλο. Σε μια ταινία διάρκειας τεσσάρων ωρών, η μουσική ζήτημα να ξεπερνάει τα λίγα δευτερόλεπτα και αυτό είναι καλό. Το φυσικό περιβάλλον ακόμα και όταν αυτό είναι ένα απόμακρο βουητό μιας τερατούπολης ή η απόλυτη σιωπή, βοηθάει στον ρεαλισμό και στην ατμόσφαιρα της ταινίας.

Το An elephant sitting still, είναι ένα βαρύ και ασήκωτο δράμα, τεράστιας διάρκειας με καταπληκτική υπόθεση, ερμηνείες και σκηνοθεσία. Ο τρόπος με τον οποίο οι ιστορίες και οι χαρακτήρες συγκλίνουν κάποια στιγμή στην ταινία, είναι αριστουργηματικός. Παρουσιάζει τα αληθινά προβλήματα καθημερινών ανθρώπων και όχι αυτά του στυλ πότε ο Θάνος θα χτυπήσει τα δάχτυλα του ή αν ο Joker είχε θέματα με τον μπαμπά και την μαμά. Είναι μια ταινία για λίγους αλλά πραγματικά αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία. Κρίμα για τον δημιουργό της που αυτοκτόνησε. Michael Bay ακούς;

Βαθμολογία 9+



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου